世界の美しさを求めて(w poszukiwaniu piękna świata)

1.Hitohira no hanabira (pojedyńczy płatek kwiatu)

       (diabeł)

   Akuma- szeptali- Akuma. To słowo podążało za nią niczym cień. Szeptane dookoła  ,ciche na tyle by być ledwo słyszalne, by ona go nie usłyszała, by nie skierowała na nich swojego gniewu. Szeptane nie z pagardą, lecz przerażeniem. Co odważniejsi odwracali wzrok czując na sobie jej spojrzenie, inni chowali się za pierwszymi. Nie wyglądała ani odpychająco, ani groźnie, tylko oczy miała inne. Jedynie w jej oczach widać było tą ogromną siłę, jedynie one pokazywały emocje. Dlaczego? Dlaczego ten świat jest tak ślepy na ludzkie cierpienie? Dlaczego bez skrupułów patrzy na nas przez jeden pryzmat? Nie wiedziała. Nie, już dawno przestała szukać odpowiedzi.

   Nie  wiedziała skąd pochodzi, nie znała nikogo kiedy ocean wyżucił ją  na brzeg wyspy gdzieś w West Blue. Miała wtedy 4 lata. Dlaczego zaledwie 4 letnie dziecko musiało być zdane na siebie, dlaczego musiało żyć w samotności, być silne, przetrwać? Dlaczego nie znało strachu? W takim świecie żyła, w świecie bez skrupułów i to właśnie ten świat ją wychował i dlatego też sama była jak ten znienawidzony przez nią świat. Była jak pojedyńczy płatek kwiatu- zbyt piękna w swej egzystencji by zniknąć, zbyt wypaczona by żyć. Dlaczego nikt nie zajął się dzieckiem? Dlaczego skazali je na śmierć pozostawiająć zdane na siebie? Bo przecież gdyby była normalnym dzieckiem to właśnie by ją czekało- śmierć. Lecz prawda była taka, że to właśnie dziecko posiadało chęć przeżycia, która obdażyła je mocą. Niewinna mała dziewczynka o porcelanowej cerze i jasnych włosach. Jedynie oczy pokazywały jej nienawiść do tego świata.